encyklopedia.run.place

Rumi

Rumi (pełne imię i nazwisko: Jalāl al‑Din Muhammad Rumi, arabski: جلال الدين الرومي, perski: جلال‌الدین رومی) – perski poeta, mistyk i teolog suficki, żyjący w XIII wieku. Jego twórczość, zwłaszcza Masnavi, wywarła ogromny wpływ na literaturę perską, islamską tradycję mistyczną oraz światową kulturę duchową.

Życie

Urodził się 1247 roku w mieście Badazsz w ówczesnym imperium Ilchanacie (obecnie terytorium Turcji). Jego ojciec, Baha al‑Din Walad, był renomowanym kaznodzieją sufickim, co zapewniło młodemu Rumiemu wczesny kontakt z tradycją sufizmu.

Po śmierci ojca w 1269 roku Rumi przejął duchowe przywództwo nad zgromadzeniem sufickim w Konya, ówczesnym centrum kultury selçuckiej. W 1273 roku spotkał Szmiego al‑Tabryckiego, co doprowadziło do głębokiej transformacji jego duchowej drogi i nastąpiło intensywne tworzenie poezji mistycznej.

Dzieła

Filozofia i teologia

Rumi jest uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli sufizmu. Jego nauki podkreślają:

  • Jedność Boga (tawhid) i wewnętrzne doświadczenie boskości.
  • Miłość jako centralny motor duchowego rozwoju – „Miłość jest językiem, którym Bóg przemawia do serca człowieka”.
  • Przekraczanie dualizmu między światem materialnym a duchowym, co wyraża się w metaforach tańca (sama) i muzyki.
  • Ideę „odrzucenia ego” (nafs) na rzecz całkowitego poddania się woli Bożej.
  • –

Dziedzictwo i wpływ

Dzieła Rumiego zostały przetłumaczone na ponad 100 języków, w tym na języki zachodnie, co przyczyniło się do rosnącej popularności sufizmu w kulturze zachodniej. Jego poezja inspirowała:

Grobowiec

Mauzoleum Rumiego – Mauzoleum Rumiego w Konya – jest ważnym miejscem pielgrzymkowym dla wyznawców sufizmu oraz turystów z całego świata.

Powiązane tematy

Więcej informacji można znaleźć w następujących artykułach: