encyklopedia.run.place

Edward Teller

Edward Teller (ur. 1908 w Budapeszcie, zmarł 2003 w Kalifornii) – węgiersko-amerykański fizyk teoretyczny, jeden z czołowych twórców Projektu Manhattan oraz pionier w dziedzinie broni termojądrowej, zwanej potocznie bombą wodorową. Często określany jako „ojciec bomby wodorowej”.

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w żydowskiej rodzinie w Budapeszcie, w 1920 roku przeniósł się wraz z rodziną do Wiednia, gdzie ukończył liceum. W 1926 r. wstąpił na Uniwersytet w Grazu, a następnie kontynuował studia na Uniwersytecie w Edynburgu, uzyskując stopień doktora pod kierunkiem Fritz'a Hartmanna.

Kariera w USA

W 1935 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, początkowo pracując na Uniwersytecie w Chicago pod nadzorem Enrico Fermi. W czasie II wojny światowej został przydzielony do Los Alamos, gdzie brał udział w opracowywaniu pierwszej broni jądrowej w ramach Projektu Manhattan. Był współautorem raportu z badań nad reakcjami termojądrowymi, które później doprowadziły do koncepcji bomby wodorowej.

Po wojnie

Po zakończeniu wojny Teller pracował na Uniwersytecie Pensylwanii, a w 1951 r. został dyrektorem Laboratorium Lawrence Livermore. W latach 70. i 80. intensywnie działał na rzecz rozwoju energetyki jądrowej oraz systemów obrony antyrakietowej.

Osiągnięcia naukowe

Kontrowersje

Teller był postacią kontrowersyjną. Jego poparcie dla rozwoju bom wodorowych oraz zaangażowanie w program Strategic Defense Initiative (tzw. „gwiezdna obrona”) spotkały się z krytyką ze strony środowisk naukowych i ruchu antynuklearnego. Był również świadkiem i głównym oskarżycielem Juliusa Robinsona w tzw. „sprawie Rosenbergów”, co wywołało debatę na temat etyki w nauce i polityki.

Wyróżnienia i nagrody

Dziedzictwo

Edward Teller pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii fizyki jądrowej. Jego prace przyczyniły się do rozwoju technologii, które wpłynęły na politykę międzynarodową, energetykę i naukę. Jednocześnie jego rola w tworzeniu broni masowego rażenia budzi debatę o odpowiedzialności naukowców za zastosowanie ich odkryć.

Bibliografia

Do najważniejszych publikacji Tella należą:

  • “The Hydrogen Bomb” (1958) – monografia opisująca koncepcję i technologię bomby wodorowej.
  • “The Legacy of the Manhattan Project” (1975) – wspólna praca z innymi fizykami nad historią projektu.
  • “From Small to Gigantic: The Development of Nuclear Physics” (1989) – przegląd rozwoju fizyki jądrowej w XX wieku.

Źródła

Informacje pochodzą z publikacji encyklopedycznych, archiwów Los Alamos National Laboratory oraz materiałów dostępnych w Narodowych Archiwach USA.