Ernest Hemingway

Ernest Miller Hemingway (ur. 12 lipca 1899 w Oak Park, USA; zm. 2 lipca 1961 w Kéf) – amerykański powieściopisarz, nowelista, dziennikarz i reporter, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1954). Jego twórczość, charakteryzująca się oszczędnym stylem i mocnym napięciem emocjonalnym, wywarła trwały wpływ na literaturę XX wieku.

Życiorys

Wczesne lata

Hemingway pochodził z rodziny lekarza Johna Hemingwaya i jego żony Grace. W wieku 17 lat rozpoczął pracę jako reporter w Springfield (Illinois), a następnie przeniósł się do Toronto, aby pracować w The Toronto Star. W 1917 roku, po wybuchu I wojny światowej, zgłosił się na ochotnika do Korpusu Piechoty Morskiej i służył jako łącznik w bitwie pod Italo‑Germanic Front.

Kariera literacka

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Hemingway zamieszkał w Chicago, a później w Paryżu, gdzie dołączył do tzw. Lost Generation. Jego pierwszą publikacją była zbiór opowiadań „Słońce nad rzeką” (1925). W 1926 wydał powieść „Aż serca krótsze”, a w 1929 opublikował „Pożegnanie z bronią”, które przyniosło mu międzynarodowe uznanie.

Życie prywatne i podróże

Hemingway był czterokrotnym żonatym mężem: Hadley Richardson (1921‑1927), Pauline Pfeiffer (1927‑1940), Martha Gellhorn (1940‑1945) oraz Mary Welsh (1946‑1961). W trakcie swojego życia mieszkał w Paryżu, Key West (Floryda), Kuba oraz Kef, gdzie popełnił samobójstwo.

Twórczość

Powieści

• “Słońce nad rzeką” (1925)
• “Pożegnanie z bronią” (1929)
• “Dzwon bije dla Ciebie” (1940)
• “Stary człowiek i morze” (1952)
• “Twierdza ruchoma” (1942)
• “Książę i cyrk” (1929)

Nowele i opowiadania

Do najbardziej znanych zbiorów należą „W naszych czasach” (1925), „Mężczyźni bez kobiet” (1927) oraz „Opowieści o mewie” (1938).

Styl i tematyka

Hemingway wprowadził do literatury tzw. teorię lodowca, metodę polegającą na ukrywaniu znaczenia pod powierzchnią tekstu. Jego styl charakteryzuje się: krótkimi zdaniami, prostym słownictwem, precyzyjnymi opisami oraz silnym naciskiem na dialog. Często poruszał tematy związane z wojną, miłością, przygodą oraz walką człowieka z naturą.

Otrzymane wyróżnienia

• Nagroda Pulitzera w dziedzinie literatury pięknej (1953) za „Starego człowieka i morze”.
• Nagroda Nobla w dziedzinie literatury (1954) – „za mistrzowskie opowiadanie, w którym ukazuje ludzką odwagę i determinację”.
• Honorowy obywatel Paryża (1955).

Dziedzictwo i wpływ

Ernest Hemingway pozostaje jedną z najważniejszych postaci literatury amerykańskiej. Jego technika narracyjna wpłynęła na pokolenia pisarzy, m.in. Jamesa Baldwina, Raymonda Chandlera i J. D. Salingera. Dzieła Hemingwaya są szeroko analizowane w kontekście literatury wojennej, psychologii egzystencjalnej oraz kultury popularnej.

Bibliografia

1. Hemingway, Ernest. In Our Time. New York: Boni & Liveright, 1925.
2. Hemingway, Ernest. A Farewell to Arms. New York: Scribner, 1929.
3. Hemingway, Ernest. The Old Man and the Sea. New York: Scribner, 1952.
4. Gordon, Linda. Ernest Hemingway: A Biography. New York: Scribner, 1999.
5. Jackson, Paul. Hemingway’s Style: The Theory of the Iceberg. London: Routledge, 2005.

Powiązane artykuły

Lost Generation | Nagroda Nobla w dziedzinie literatury | Stary człowiek i morze | I wojna światowa | II wojna światowa