Jan Pawlik
Jan Pawlik (ur. 12 kwietnia 1985 roku w Warszawie) – polski malarz, scenograf i pedagog, członek Polskiej Akademii Sztuk oraz laureat wielu nagród krajowych i międzynarodowych.
Życie i wykształcenie
Jan Pawlik urodził się w rodzinie artystów. Jego ojciec, Wojciech Pawlik, był znanym rzeźbiarzem, a matka, Anna Pawlik, zajmowała się sztuką sakralną. W 1999 roku rozpoczął edukację w Szkole Artystycznej w Warszawie, gdzie wyróżniał się talentem w dziedzinie malarstwa i scenografii.
Po ukończeniu szkoły w 2004 roku kontynuował studia na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując tytuł magistra w wydziale Sztuk Wizualnych. Jego praca dyplomowa, zatytułowana „Przestrzeń i czas”, zdobyła nagrodę Nagrody Ministra Kultury.
Kariera artystyczna
Debiut wystawowy Pawlika odbył się w 2006 roku w galerii Galeria UNAG w Krakowie. Jego twórczość łączy elementy abstrakcjonizmu z tematyką społeczną, często odwołując się do historii Polski i współczesnych problemów społecznych.
- 2008 – wystawa „Miasto i ludzie” w Muzeum Sztuki Współczesnej w Warszawie.
- 2011 – udział w biennale w Wrocławiu, za którą otrzymał Złoty Leszek.
- 2014 – projekt scenograficzny przedstawienia „Król Lir” w Teatrze Narodowym.
- 2019 – retrospektywna wystawa „Ślady czasu” w Muzeum Narodowym w Poznaniu, otwarta przez Prezydenta RP.
Działalność pedagogiczna
Od 2012 roku Jan Pawlik jest wykładowcą w Akademii Sztuk Wizualnych w Krakowie, gdzie prowadzi zajęcia z malarstwa współczesnego oraz projektowania scenograficznego. Jego uczniowie regularnie zdobywają nagrody w konkursach krajowych i międzynarodowych.
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Ministra Kultury (2004)
- Złoty Leszek za projekt scenograficzny (2011)
- Medal Sztuki przyznany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2015)
- Order Odrodzenia Polski (2020)
Bibliografia
Jan Pawlik jest autorem licznych publikacji poświęconych teorii sztuki oraz scenografii:
- Pawlik, J. „Przestrzeń w sztuce współczesnej”. Warszawa: Wydawnictwo Sztuka Nowa, 2013.
- Pawlik, J. „Scenografia dialogu międzypokoleniowego”. Kraków: Wydawnictwo Teatr Studio, 2018.