encyklopedia.run.place

Lao_zi

Lao_zi (chińskie: 老子, dosł. „Stary Mistrz”) – legendarny chiński filozof i mędrzec, tradycyjnie uznawany za twórcę daoizmu oraz autora fundamentalnego tekstu Tao Te Ching. Jego życie i działalność są przedmiotem licznych legend i spekulacji, a granice między faktami historycznymi a mitem są trudne do rozgraniczenia.

Życiorys

Według najpopularniejszych przekazów Lao_zi żył w okresie późnej dynastii Zhou (ok. VI–V wiek p.n.e.). Nie ma jednolitej chronologii, a dostępne źródła podają różne daty. Niektórzy badacze umieszczają go w latach 600–500 p.n.e., inni w okolicach 500 p.n.e.. Według tradycji był bibliotekarzem dworu króla Kong Jurgonga i nauczycielem Konga Zdroju. Po tym, jak zauważył rosnącą korupcję i moralny upadek społeczeństwa, postanowił opuścić dwór i udać się na zachód, gdzie miał spotkać granicznego strażnika przy bramie Hangu. Strażnik, poruszony jego mądrością, poprosił go o spisanie nauk, co doprowadziło do powstania Tao Te Ching. Po przekazaniu manuskryptu Lao_zi miał zniknąć w Górach Zachodnich (Góry Qinling) i nie wiadomo, co stało się z jego dalszym losem.

Dzieła

Jedynym dziełem przypisywanym Lao_zi jest Tao Te Ching – krótkie, 81 rozdziałów zawierające aforyzmy i poetyckie refleksje na temat natury Dao (Drogi), De (Mocy) i Wu‑Wei (działania bez wysiłku). Tekst istnieje w wielu wersjach, a niektórzy uczeni przypuszczają, że jego ostateczny kształt został ukształtowany dopiero w okresie Han.

Filozofia

Podstawowe pojęcia daoizmu, które wywodzą się z nauk Lao_zi, to:

  • Dao – pierwotna, nieuchwytna zasada rządząca wszechświatem, nie dająca się w pełni pojąć słowem.
  • De – wewnętrzna moc, wynikająca z życia w zgodzie z Dao.
  • Wu‑Wei – „działanie poprzez nie‑działanie”, czyli naturalny przepływ działań bez wymuszania.
  • Ziran – pojęcie „samoistności”, czyli spontanicznego bycia w harmonii z naturą.

Filozofia Lao_zi podkreśla prostotę, skromność i niezależność od przywiązań materialnych. Zaleca życie w zgodzie z przyrodą i unikanie nadmiernego dążenia do władzy czy bogactwa.

Wpływ i dziedzictwo

Choć Lao_zi jest postacią półlegendarną, jego myśl wywarła ogromny wpływ na rozwój wschodniej filozofii, sztuki i religii. Daoizm stał się jedną z trzech głównych tradycji duchowych Chińskich, obok konfucjanizmu i buddyzmu. W kolejnych stuleciach tekst Tao Te Ching był komentowany przez takich uczonych jak Zhang Zai, Wang Bi oraz Kong Di.

W kulturze popularnej Lao_zi pojawia się jako mądry starzec, a jego cytaty (np. „Ziemia jest jak matka, przyjmuje wszystkie stworzenia”) są przytaczane w literaturze, filmie i muzyce. Współcześnie daoistyczne praktyki medytacyjne i sztuki walki, takie jak Tai Chi, odwołują się do zasad zawartych w Tao Te Ching.

Bibliografia

  • Arthur Waley, Lao Tzu: Tao Te Ching, przetłumaczone na język angielski, 1963.
  • Henri Maspero, Le Taoïsme, Paris, 1963.
  • John C. H. Wu, The Philosophy of Lao Tzu, New York, 1955.
  • Wang Bi, Komentarz do Tao Te Ching, dynastia Tang.

Zobacz także

Daoizm | Tao Te Ching | Chiny | filozofia | dynastia Zhou | konfucjanizm | buddyzm