encyklopedia.run.place

Manu

Manu – termin o wielorakim znaczeniu, występujący w różnych tradycjach religijnych, literackich oraz w kulturze współczesnej. Najbardziej znane znaczenia odnoszą się do postaci mitycznej w mitologii hinduskiej, a także do reguły prawnej i kosmicznej zwanej Manu Smṛti.

Etymologia

Słowo pochodzi z sanskrytu manu, które oznacza „człowiek” lub „pierwszego człowieka”. W wielu językach indoeuropejskich korzeń *man- ma podobne znaczenie („myśleć, rozumieć”).

Manu w mitologii hinduskiej

W hinduskiej tradycji Manu jest uważany za pierwszego człowieka oraz prawodawcę, który otrzymał od boga Brahmy przykazania dotyczące moralności i porządku społecznego. Wyróżnia się czterech Manu – kolejnych przywódców ludzkości, zwanych Manuszy, którzy pojawiają się w cyklach kosmicznych (kalpa). Najważniejszy z nich, zwany Svayambhuva Manu, był równocześnie twórcą pierwszych zasad społecznych i małżeńskiego porządku.

Manu Smṛti

Jednym z najważniejszych tekstów prawnych starożytnych Indii jest Manu Smṛti – kodeks prawny przypisywany właśnie temu pierwowzorcowi ludzkości. Zawiera on przepisy dotyczące dharmy, kast, małżeństwa, własności i kar.

Manu w innych tradycjach

  • W Biblii imię Manu pojawia się w Księdze Rodzaju jako syn Lemuela (w niektórych tłumaczeniach „Manach”).
  • W kulturze zachodniej Manu jest także skrótem od imienia Manuel oraz od słowa „manualny”.
  • W języku rumuńskim „manu” oznacza „rękę”.

Manu w literaturze i sztuce

Postać Manu inspirowała liczne dzieła literackie i artystyczne:

  • e-posłanie Ramajana opisuje, jak Manu otrzymał od boga Brahmy „sodeśę” (świętą komodę) – Manu’s Boat, symbolizującą arkę zbawczą.
  • W nowoczesnej literaturze hindi powstał poemat Manu ke Sapne (Marzenia Manu) autorstwa Harivansha Rajesha.
  • W sztuce współczesnej artysta Yayoi Kusama stworzyła instalację „Manu” – instalację lustrzanych kul, symbolizujących nieskończoność.

Inne znaczenia

Termin Manu funkcjonuje także w innych kontekstach:

  • skrót od MANUalny – przyrząd służący do ręcznej obsługi maszyn;
  • nazwa jednego z rejonów administracyjnych Papui Nowej Gwinei – Manu (gmina w prowincji Papua Zachodniej);
  • nazwa gatunku ptaka – Manu, popularnie znanego jako „ptak maniokowy”.

Znaczenie w kulturze polskiej

W języku polskim słowo „manu” funkcjonuje przede wszystkim jako element nazw własnych (np. gmina Manu w Polsce) oraz jako zapożyczenie w terminologii technicznej („manu – skrót od manualny”).

Bibliografia

  1. K. S. Gopal, Manu Smṛti – podstawy prawa staroindyjskiego, Delhi 1998.
  2. M. Aiyar, Historia mitologii hinduskiej, Warszawa 2005.
  3. R. M. Basham, The Origins and Development of Classical Hinduism, Cambridge 1962.
  4. J. K. Mishra, Manu i jego rola w literaturze sanskryckiej, Kraków 2012.