encyklopedia.run.place

Ministerstwo Edukacji

Ministerstwo Edukacji – centralny organ administracji rządowej w Polsce, odpowiedzialny za kształtowanie i realizację polityki oświatowej oraz szkolnictwa wyższego. W praktyce obejmuje nadzór nad systemem szkolnictwa, opracowywanie programów nauczania, przydział funduszy, nadzór nad egzaminami oraz współpracę międzynarodową w dziedzinie edukacji.

Historia

Instytucja wywodzi się z Ministerstwa Finansów i Ministerstwa Wewnętrznego z okresu międzywojennego, kiedy to koordynowano obowiązki szkolne. Po II wojnie światowej, w ramach reorganizacji państwa, powstało Ministerstwo Edukacji Narodowej. W latach 1990–2005 struktura była kilkakrotnie przekształcana, a od 2005 roku funkcjonuje w obecnej formie pod nazwą Ministerstwo Edukacji, a od 2015 roku jako Ministerstwo Edukacji i Nauki po połączeniu kompetencji dwóch wcześniejszych resortów.

Struktura organizacyjna

Ministerstwo dzieli się na następujące jednostki:

Główne zadania i kompetencje

Do najważniejszych zadań Ministerstwa należą:

  1. Opracowywanie i wdrażanie Krajowego Planu Edukacji.
  2. Tworzenie i aktualizacja podstaw programowych dla wszystkich etapów edukacji.
  3. Organizacja i nadzór nad egzaminami państwowymi, takimi jak matura czy egzamin ósmoklasisty.
  4. Rozdział środków finansowych z budżetu państwa na szkoły publiczne oraz uczelnie wyższe.
  5. Wspieranie innowacji pedagogicznych i cyfryzacji szkół.
  6. Współpraca międzynarodowa w ramach UNESCO oraz Unii Europejskiej.

Minister

Na czele resortu stoi Minister Edukacji, który jest członkiem rządu i odpowiada przed Sejmem oraz Senatem. Ministra powołuje Prezydent RP na wniosek premiera.

Zmiany organizacyjne w XXI wieku

W ostatnich latach Ministerstwo przeszło kilka istotnych reform:

Powiązane podmioty

Ministerstwo współpracuje ściśle z innymi organami państwowymi oraz organizacjami pozarządowymi:

Patrz także