encyklopedia.run.place

Alfred Nobel

Alfred Bernhard Nobel (ur. 24 marca 1864 w Sztokholmie, zmarł 10 grudnia 1930 w San%20Remo) – szwedzki chemik, inżynier, wynalazca i filantrop, najbardziej znany jako twórca Nagrody Nobla.

Wczesne życie i wykształcenie

Alfred Nobel był synem Immanuela Nobela, inżyniera i wynalazcy, oraz Andriette Nobel. Wychowywał się w zamożnej rodzinie, co umożliwiło mu wykształcenie w najlepszych szkołach. Po latach spędzonych w Sankt Petersburgu i Paryżu, ukończył studia w Sztokholmie, gdzie uzyskał stopnie w chemii i fizyce.

Kariera i wynalazki

Najważniejszym dziełem Nobla była synteza dynamitu w 1867 roku. Wynalazek ten opierał się na połączeniu nitrogliceryny z substancją stabilizującą, co uczyniło go bezpieczniejszym w transporcie i użyciu. Dzięki dynamitowi Nobel założył liczne zakłady produkcyjne w Europie i Ameryce Północnej, a jego majątek w momencie śmierci wynosił około 500 milionów dolarów.

Inne wynalazki

Powstanie Nagrody Nobla

W ostatnich latach życia Nobel stał się obiektem krytyki za wynalazki wybuchowe. W 1895 roku jego biograf umarł i w testamencie zostawił majątek na ustanowienie corocznych nagród w dziedzinach: fizyka, chemia, medycyna, literatura oraz pokój. Testamencie brzmiało m.in.: „…pragnę, aby moja fortuna przyczyniła się do promowania rozwoju ludzkości i nagradzania ludzi, którzy przyczynili się do jej dobra”.

Śmierć i dziedzictwo

Alfred Nobel zmarł w San Remo w 1930 roku na skutek udaru mózgu. Jego testament został zrealizowany, a pierwsze nagrody przyznano w 1901 roku. Dziś Nagroda Nobla jest uznawana za jedną z najważniejszych międzynarodowych odznaczeń, a Muzeum Nobla w Sztokholmie gromadzi eksponaty związane z życiem i pracą wynalazcy.

Znane cytaty

„Życie jest pełne niespodzianek. Nie można ich przewidzieć, ale można się do nich przygotować.”

Powiązane tematy

Więcej informacji można znaleźć w artykułach: Sztokholm, Dynamit, Międzynarodowy komitet Nobla, Nagroda Pokoju.