encyklopedia.run.place

Camille Saint‑Saëns

Camille Saint‑Saëns (ur. 1845 roku w Paryżu, zm. 1921 roku w Algierze) – francuski kompozytor, organista, pianista, dyrygent i pedagog, jeden z najważniejszych twórców muzyki klasycznej XIX i początku XX wieku. Jego twórczość obejmuje ponad 800 dzieł, w tym opery, symfonie, koncerty, muzykę kameralną oraz liczne utwory organowe i fortepianowe.

Życie i twórczość

Wczesne lata

S po raz pierwszy zwrócił się w stronę muzyki, mając zaledwie pięć lat, kiedy to jego ojciec kupił mu małe pianino. W 1850 zaczął naukę u organisty Charles'a Gounoda, a w 1855 został przyjęty do Konsserwatwium Paryskiego, gdzie studiował pod kierunkiem Fromental Halévy'ego i Jacques'a Fromenta.

Kierunek artystyczny

Po ukończeniu studiów Saint‑Saëns objął posadę organisty w kościele Saint‑Sulpice, a jednocześnie rozwijał karierę pianisty koncertowego. Jego pierwsze duże sukcesy przyniosły dzieła takie jak Symfonia nr 1 c‑moll (1886) oraz opera Samson i Dalila (1877).

Kariera międzynarodowa

W latach 1890‑1900 Saint‑Saëns był żywym uczestnikiem życia kulturalnego Europy. W 1891 roku współzałożył w Paryżu Société Nationale de Musique, której celem było promowanie nowej muzyki francuskiej. Wśród jego przyjaciół i współpracowników znaleźli się m.in. Gabriel Fauré, Claude Debussy oraz Maurice Ravel.

Okres późny i śmierć

W ostatnich latach życia Saint‑Saëns przeniósł się do Algierii, gdzie w 1921 roku zmarł w wieku 76 lat. Jego pogrzeb odbył się w Paryżu, a w 1922 roku został pochowany w nekropolii Père Lachaise.

Dzieła najważniejsze

  • Opera: Samson i Dalila (1877), Les Troyens (1898)
  • Symfonie: Symfonia nr 1 c‑moll (1886), Symfonia nr 3 e‑moll „Organowa” (1886)
  • Koncerty: Koncert fortepianowy nr 2 c‑moll (1868)
  • Muzyka kameralna: Tryptyk fortepianowy „Morska Gra” (1901)
  • Muzyka organowa: Symfonia organowa nr 3 F‑dur (1886)

Styl i wpływy

Saint‑Saëns łączył klasyczną klarowność formy z romantycznym ekspresjonizmem. W jego twórczości wyraźnie słychać wpływy Bacha, Beethovena oraz Mendelssohna. Jednocześnie wprowadzał elementy orientalne i egzotyczne, co widać w operze Samson i Dalila oraz w niektórych dziełach fortepianowych.

Dziedzictwo

Camille Saint‑Saëns wywarł silny wpływ na kolejne pokolenia kompozytorów, zwłaszcza w dziedzinie muzyki organowej i koncertowej. Jego podejście do edukacji muzycznej zaowocowało powstaniem licznych szkół i konkursów, a jego dzieła są regularnie programowane w światowych orkiestrach i operach.

Bibliografia

  • Witold Lutosławski, Camille Saint‑Saëns – życiorys i twórczość, Wydawnictwo Muzyczne, 1975
  • Jean Gallois, Saint‑Saëns: życie i muzyka, Paris, 1990
  • Hélène Parlebas, Opera francuska w XIX w., Paryż, 2002