encyklopedia.run.place

Maria Skłodowska-Curie

Maria Skłodowska-Curie (ur. 1867 w Warszawie, zm. 1934 w Passy koło Paryża) – polsko‑francuska fizyk i chemik, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla, pionierka badań nad radioaktywnością. Była pierwszą kobietą, która otrzymała Nagrodę Nobla, oraz jedyną osobą, która otrzymała ją w dwóch różnych dziedzinach nauki.

Życie i edukacja

Maria Skłodowska urodziła się w rodzinie nauczycielskiej. Po ukończeniu liceum w Warszawie, w 1891 roku wyjechała do Paryża, by kontynuować naukę na Sorbonie. Tam przyjęła imię „Marie” i uzyskała stopnie w dziedzinie fizyki (1903) i chemii (1911).

Działalność naukowa

Wspólnie z mężem, Pierre’em Curie, rozpoczęła badania nad radioaktywnością. W 1898 roku odkryła dwa nowe pierwiastki – polon oraz rad. Po śmierci Pierre’a w 1906 roku Maria objęła jego stanowisko w Instytucie Curie i kontynuowała prace badawcze.

Najważniejsze odkrycia

Nagrody i wyróżnienia

W 1903 roku otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki, wspólnie z Pierre’em Curie i Henriem Becquerel’em, za badania nad zjawiskiem radioaktywności. W 1911 roku została laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za odkrycie polonu i radu oraz badania nad ich właściwościami chemicznymi.

Życie prywatne

W 1895 roku poślubiła Pierre’a Curie. Para miała dwie córki: Irène Joliot-Curie (nagrodzona Noblem w 1935 roku) oraz Ève Curie, autorkę biografii matki (Madame Curie).

Dziedzictwo

Maria Skłodowska-Curie jest symbolem wytrwałości i pasji naukowej. Jej prace przyczyniły się do rozwoju współczesnej fizyki jądrowej i medycyny. Instytut Curie, który założyła w 1920 roku, jest dziś jednym z najważniejszych ośrodków badawczych w Europie.

Wspomnienia i upamiętnienia

Bibliografia

Do najważniejszych opracowań dotyczących życia i twórczości Marii Skłodowskiej-Curie należą: