Włodzimierz Czerniawski
Włodzimierz Czerniawski (ur. 1950 roku w Poznaniu, zm. 2020 roku) – polski krytyk literacki, eseista i wykładowca akademicki, jeden z czołowych autorytetów w dziedzinie literatury współczesnej Polski.
Życiorys
Wczesne lata
Włodzimierz Czerniawski urodził się w rodzinie nauczycieli. Jego ojciec, Jan Czerniawski, był nauczycielem historii, a matka, Maria Czerniawska, pracowała jako bibliotekarka w Bibliotece Poznańskiej. Już w szkole podstawowej wykazywał zainteresowanie literaturą, organizując w klasie małe koła literackie.
Edukacja
Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu w 1968 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku filologia polska. W 1972 roku uzyskał tytuł magistra, a w 1978 roku obronił doktorat pod kierunkiem Jerzego Bolesława Małoszyńskiego, którego praca poświęcona była teorii narracji.
Kariéra akademicka
Od 1979 roku Czerniawski był wykładowcą w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1990 roku objął katedrę krytyki literackiej, a w 2005 roku został prodziekanem Wydziału Humanistycznego. W latach 2008–2015 pełnił funkcję rektora Akademii Języka Polskiego w Warszawie.
Działalność literacka
Badania i publikacje
Włodzimierz Czerniawski zasłynął przede wszystkim z opracowań poświęconych twórczości Czesława Miłosza, Zbigniewa Hernackiego oraz Stanisława Grabowskiego. Jego najważniejsze pozycje to:
- „Narracja poetycka w Polsce lat 60.” (1985)
- „Esej a forma modernistyczna” (1993)
- „Kultura pamięci w literaturze postkomunistycznej” (2002)
- „Krytyka i dialog – studia intertekstualne” (2011)
Redakcja i działalność publicystyczna
Był wieloletnim redaktorem naczelnym czasopisma „Krytyka Literacka” (od 1995 do 2012). W licznych wywiadach i felietonach poruszał tematy związane z rolą literatury w społeczeństwie demokratycznym oraz problematyką tożsamości narodowej.
Otrzymane wyróżnienia
- Order Odrodzenia Polski (1999)
- Nagroda Fundacji im. Wisławy Szymborskiej (2004)
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (2015)
Dziedzictwo
Po śmierci w 2020 roku w Krakowie nazwano po nim Stypendium Włodzimierza Czerniawskiego przy Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, przeznaczone dla młodych badaczy literatury współczesnej. Jego prace wciąż są podstawą programów nauczania na wielu polskich uczelniach.