Friedrich Ebert Jr.
Friedrich Ebert Jr. (ur. 1894 roku w Berlinie, zm. 1979 roku w Berlinie) – niemiecki polityk socjalistyczny, działacz Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec (SED), funkcjonariusz państwowy w Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD). Był synem Friedricha Eberta, pierwszego prezydenta Republiki Weimarskiej.
Życiorys
Wczesne lata
Urodził się jako drugie dziecko w rodzinie Friedricha Eberta i jego żony Ewy Ebert. Studiował prawo na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, a po zakończeniu studiów pracował jako urzędnik w Ministerstwie Finansów Niemiec.
Aktywność polityczna w Republice Weimarskiej
W latach 1919–1925 był współpracownikiem ojca, pełniąc funkcję asystenta w biurze prezydenta. Po śmierci ojca w 1925 roku Ebert Jr. kontynuował działalność w Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), jednak w latach 1933–1945 został aresztowany przez nazistowski reżim. Spędził kilka lat w więzieniach, w tym w Sachsenhausen.
Okres powojenny i kariera w NRD
Po zakończeniu II wojny światowej Ebert Jr. został zwolniony z więzienia i włączył się w działalność polityczną w strefie radzieckiej. W 1946 roku uczestniczył w fuzji SPD i Komunistycznej Partii Niemiec (KPD), co doprowadziło do powstania SED.
- W 1949 roku objął stanowisko przewodniczącego Rady Wyborczej w Berlinie-Wschodnim.
- W 1950 roku został członkiem Związku Młodzieży Niemieckiej (FDJ) i pełnił funkcję przewodniczącego jej centralnego komitetu.
- W 1955 roku został wybrany do Zgromadzenia Narodowego NRD, gdzie w latach 1960–1971 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego.
- Od 1960 do 1976 roku sprawował funkcję przewodniczącego Frontu Narodowego, organu koordynującego współpracę partii i organizacji społecznych w NRD.
- W latach 1972–1976 był członkiem Rady Stanu NRD jako wiceprezydent.
Ostatnie lata i dziedzictwo
Po przejściu na emeryturę w 1976 roku Ebert Jr. pozostał aktywny w życiu publicznym jako doradca w Instytucie Zwycięskiego oraz autor licznych publikacji dotyczących historii ruchu socjalistycznego. Zmarł w 1979 roku w Berlinie, a jego prochy zostały pochowane na cmentarzu Schöneberg.
Rodzina
W 1921 roku poślubił Klarę Ebert, z którą miał trójkę dzieci: Klaus, Marię i Heinza. Jego syn Klaus również zaangażował się w politykę.
Patronaty i odznaczenia
- Order Odrodzenia Niemieckiego (1960) – najwyższe odznaczenie przyznawane w NRD.
- Medal “Za zasługi dla socjalistycznej Republiki” (1970).
Linki wewnętrzne
Więcej informacji można znaleźć w następujących artykułach: