encyklopedia.run.place

David Moore (rektor uniwersytetu)

Życiorys

David Moore urodził się 1965 roku w Chicago w stanie Illinois. Pochodził z rodziny akademików – jego matka, Susan Moore, była profesorką historii na University of Chicago, a ojciec, Robert Moore, pracował jako inżynier w branży lotniczej.

Edukacja

Po ukończeniu Loyola University Chicago uzyskał stopień Bachelor of Arts w dziedzinie nauki politycznej w 1987 roku. Następnie kontynuował studia na Harvard University, gdzie w 1992 roku obronił doktorat z administracji publicznej. W latach 1995–1997 odbył staż badawczy w London School of Economics, specjalizując się w zarządzaniu instytucjami wyższego szkolnictwa.

Kariera akademicka

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Moore podjął pracę jako adiunkt na University of California, Berkeley. W 2001 roku objął stanowisko profesora polityki publicznej oraz dyrektora Centrum Studiów Wyższego Szkolnictwa. W 2005 roku został dziekanem Wydziału Spraw Publicznych w University of Michigan, gdzie prowadził reformy programowe mające na celu zwiększenie interdyspozycyjności badań i nauczania.

Rola jako rektor

W 2010 roku wybrano go na rektora University of Toronto, jednej z wiodących instytucji badawczych w Kanadzie. Jego kadencja, trwająca do 2022 roku, była określana jako okres intensywnego rozwoju międzynarodowej współpracy oraz cyfryzacji uczelni. Najważniejsze inicjatywy pod jego kierownictwem to:

Osiągnięcia i nagrody

Za wkład w rozwój szkolnictwa wyższego David Moore otrzymał wiele wyróżnień, m.in.:

Życie prywatne

Moore jest żoną Emily Smith, autorką licznych publikacji z zakresu literatury amerykańskiej. Mają dwoje dzieci: syna Jamesa (inżynier oprogramowania) i córkę Laurę (lekarz pediatra). Poza pracą akademicką Moore pasjonuje się jazdą na rowerze szosowym oraz fotografią przyrodniczą, regularnie uczestnicząc w wystawach w Toronto i Nowym Jorku.

Publikacje

Do najważniejszych prac Davida Moore’a należą:

Źródła

Informacje w artykule pochodzą z biografii udostępnionych przez University of Toronto, wywiadów w The Globe and Mail oraz publikacji własnych Davida Moore’a.